در جشن انجمن طراحان صحنه و لباس كه در راستاي ششمين دوره بزرگداشت هفته تئاتر در تالار بتهوون خانه هنرمندان ايران برگزار شد، پس از نمايش نماهنگ، بيانيه هيات داوران خوانده شد و پس از آن نفرات برگزيده در سه بخش مسابقه دانشجويي اعلام شدند.

* انتخاب هنرمندان در بخش طراحي صحنه و لباس

در بخش نقد صحنه هيچ كدام از آثار رسيده به خانه تئاتر حائز رتبه اول تا سوم نشدند و تنها از 2 نفر از دانشجويان به خاطر نزديك شدن به نقد صحنه، «سحر دادجو» از دانشكده سوره و «نسترن شاهسون» از دانشكده سوره تقدير شد.
در بخش طراحي لباس هيأت داوران از «سحر دادجو» دانشكده سوره و «سمانه داوودي پارسا» از دانشكده هنرهاي زيبا تقدير كرد و «فاطمه زعفراني» دانشكده سينما و تئاتر، «سمانه سمتي» از دانشكده سوره و «ادوار تزاريان» ازدانشگاه علم و فرهنگ حائز رتبه‌هاي سوم، دوم و اول شدند.
در بخش اسكيز صحنه هيأت داوران پس از بررسي و آثار ارائه شده از «نسترن شاهسون» از دانشكده سوره تقدير كرد و «عليرضا موحد» از دانشكده هنر و معماري دانشگاه آزاد و «پريناز رحماني» از دانشكده هنرهاي زيبا حائز رتبه‌هاي سوم و دوم شدند و هيات داوران در اين بخش كسي را در حد احراز رتبه اول ندانست.

* از نبود «مديريت فرهنگي» به شدت رنج مي‌بريم


در ادامه اين مراسم نماهنگي از صحبت‌ها و سخنان علي رفيعي كه از طرف انجمن طراحان صحنه و لباس آماده شده بود پخش شد و از حسين پاكدل دعوت شدتا در مورد علي رفيعي سخنراني كند.
حسين پاكدل در ابتداي سخنان خود گفت: به قول زنده ياد حسين پناهي كه مي‌گفت «درك زيبايي، دركي زيباست» برايم سخت است بخواهم صحبت كنم ولي مقدمه‌اي در تجليل از علي رفيعي خواهم گفت اما قبل از آن خوب است يادي از هنرمند جوان و ناكام «رامين سليمان پور» و نيز «اردشير كشاورزي» داشته باشم.
وي اظهار داشت: يكي از ويژگي‌هاي رفيعي در عرصه تئاتر، هم كارگرداني، هم نويسندگي و هم طراحي صحنه اين است كه اثري كه قرار است خلق بشود را ابتدا به شكل كامل در ذهن خود مي‌سازند، بارها اتفاق افتاده كه اول ماكت طرح را مي‌آوردند و مي‌گفتند كه اين نمايش من است و ويژگي دوم وي اين است كه طراحي‌شان به شدت كاربردي است و ويژگي سوم علي رفيعي اين است كه فقط در صحنه تئاتر هنرمند نيستند، آشپزي، زندگي، رانندگي، سفر و همه امورشان هنرمندانه است.
پاكدل در ادامه گفت: چند دسته هنرمند داريم، يك عده شبه هنرمند هستند، عده‌‌اي هنرمند ابزار و عده‌اي هنرمند خلاق هستند كه هنر ما روي دوش آنهاست، اما عده‌اي هم «هنرمند مولف» يعني قابل استناد همه آن چيزي كه در خلق اثر هنري بروز پيدا مي‌كند هستند و علي رفيعي اينگونه است، ضمن اينكه رفيعي فرزند زمانه خودش است و نمايش‌هايش هميشه حرفي براي زمان خودش داشته و بين سنت و مدرنيسم، تلفيق ايجاد مي‌كنند.
وي يكي از معضلات جامعه فرهنگي و هنري كه به شدت كمبود آن احساس مي‌شود را «مديريت فرهنگي» دانست و گفت: «مديريت فرهنگي» به عنوان كسي كه بتواند با احاطه كامل بين همه ابزار هنر جريان ايجاد كند و خلق حادثه كند، بدين معنا كه تشخيص بدهد اكنون زمانه‌اي است كه كمك كنيم به طور مثال علي رفيعي نمايش خود را به روي صحنه ببرد و اينكه ببينيم اكنون چه چيزي باب روز است و به طور كلي بايد گفت كه «مديريت هنري» نيست و يكي از معضلات بزرگ توليت كامل و بلامنازع دولت بر هنر است.

* بارزترين جلوه كار رفيعي در فضاسازي‌ است

هوشنگ گلمكاني نيز در خصوص علي رفيعي گفت: بسيار خوشحال هستم، در سال‌هايي زندگي كردم كه از ابتدا شاهد كارها و فعاليت‌هاي علي رفيعي بودم چرا كه رفيعي در تئاتر ايران تحول ايجاد كردند، ايشان گرايش‌هاي كلاسيك داشتند كه آن را با نوآوري‌هاي دوران خود در آميختند ضمن اينكه بارزترين جلوه كار رفيعي در فضاسازي‌هاي وي است و متن براي او اهميت درجه دوم دارد و در اكثر نمايش‌ها طراح صحنه و لباس خودشان بود و كارهاي رفيعي اغلب پرجمعيت است.

** رفيعي كلاسيك نوگراست

وي تصريح كرد: رفيعي مرد صحنه‌هاي بزرگ است و چيزهايي به ايران آورد كه قبل از آن نديده بوديم، كارهايي فراتر از تئاتر دانشجويي كرد و ذهنيات رفيعي تناسبي با صحنه‌هاي كوچك ندارد، ضمن اينكه رفيعي با حفظ گرايش كلاسيك، نوآوري و به روز بودن هم داشت و استعدادهاي تئاتر ايران در اين زمينه را بالا برد و ارتباط با حداكثر تماشاگران را نيز از نظر دور نمي‌داشت و در كل بايد گفت «رفيعي كلاسيك نوگراست».

* رفيعي بين سنتي‌ها و نوگرايان پيوند ايجاد كرد

گلمكاني ادامه داد: رفيعي پيوند خود با تئاتر سنتي ايران را هم حفظ كرد و بين سنتي‌ها و نوگرايان پيوند ايجاد كرد، براي رفيعي صحنه بزرگ محلي براي شلنگ و تخته انداختن نيست، هميشه از طول و عرض و عمق و ارتفاع صحنه به طور كامل استفاده كرده است و مي‌داند با صحنه بزرگ چه كار كند، همچنين رفيعي ميزانسن‌هاي عظيم مي‌سازد كه طراحي صحنه و دكور هم جزو آن ميزانسن‌ها هستند، كار رفيعي تاثير بزرگي در رويكرد تئاتري‌هاي ايران گذاشت و نمايش «شكار روباه» علي رفيعي را در اوج صلابت، شادابي و سرزندگي‌اش نشان مي‌دهد.

** بخش عمده‌اي از بار دراماتيك صحنه بر دوش طراح صحنه است

اين مراسم با تصنيف زنده (آه مرد) با شعر، آهنگ و صداي «حسن بزرگي» ادامه يافت و سپس كليپي از صحبت‌هاي علي رفيعي در مورد تئاتر و طراحي صحنه و لباس پخش شد كه در آن علي رفيعي عنوان كرده بود كه طراحي صحنه جزء لاينفك و جدانشدني كار تئاتر است و به هيچ وجه از امر كارگرداني جدا شدني نيست و بايد در همه تحليل‌ها كنار كارگردان حضور داشته باشد، بخش عمده‌اي از بار دراماتيك صحنه بر دوش طراح صحنه است و بر اين باورم كه طراحي صحنه نمي‌تواند از كارگرداني و بازي بازيگر جدا باشد، مهمترين هنر يك بازيگر، هنر اشغال فضاست و قرن حاضر قرن جانشين شدن دكور به جاي فضاست.

* علي رفيعي تجليل شد

در پايان اين مراسم با حضور «ايرج راد» مديرعامل خانه تئاتر از علي رفيعي تجليل شد و ايرج راد هدايايي را به رسم ياد بود به علي رفيعي تقديم كرد، ضمن اينكه علي رفيعي در سخنان خود پس از تقدير گفت: امشب به محض ورود به دفتر مديريت خانه هنرمندان يكي از دوستان و شخصيت‌هايي را ديدم كه رنسانس زندگي تئاتري خود را مديون وي هستم.

** زنده باد مديراني كه جاني تازه به تئاتر دادند

وي اذعان كرد: درست در زماني كه از طرف مركز هنرهاي نمايشي امكان كار به من داده نمي‌شد دو مدير در دو مرحله مختلف مرا به صحنه‌هاي تئاتر بازگرداندند، يكي محمدرضا لاهوتي بود كه به من گفت: «من ريسك حضور يافتن تو روي صحنه به رغم مخالفت مركز را مي‌پذيرم و كارت را شروع كن» و ديگري شخصي به نام حسين سليمي مدير مركز هنرهاي نمايشي وقت بود كه به من گفت: «اين تئاتر و اين هم امكانات، كارت را هر وقت مي‌خواهي شروع كن» و من رنسانس كار حرفه‌اي خود را با مديريت سليمي شروع كردم و مديون وي هستم.
رفيعي افزود: در وهله اول اين مديريت‌هاست كه تئاتر را به وجود مي‌آورد و امشب فقط شب طراحان صحنه و لباس و يا حتي نويسنده و كارگردان و بازيگر نيست و زنده باد به مديراني مي‌گويم كه هر وقت در مقاطع مختلف آمدند، جان و رمق تازه‌اي به تئاتر كشور دادند.

در آخر به دوستان عزیزم سحرو نسترن که از همکلاسیهام هستن تبریک میگم و خیلی ناراحتم که به خاطر بیماری نتونستم در این جشن شرکت کنم.